2026 yılın bu ilk yazısı:
"Keşke yeni yıl, yeni olsa!"
Çünkü artık bu zamanlarda, her şey ve her yer çok başka!
Zaman devir daim olurken; uğursuzluklar da sarmışken; iyi-doğru ve de güzelden yana ne varsa kırılıp dökülürken; kalanlarsa paramparça olurken; yeni bir yıla daha başlarken, içinden geçenler hep aynı, kime sorulsa:
“Ah, bu yeni yıl gerçekten yeni olsa!”
Keşke her şey, ünlü şarkıcı Şenay’ın 70’li 80’li yıllarda dilden düşmeyen o çok sevimli şarkısındaki gibi olsa:
“Şu dünyadaki en mutlu kişi,
mutluluk verendir.
Şu dünyadaki en sevilen kişi, sevmeyi bilendir.
Şu dünyadaki en bilge kişi,
kendini bilendir.
Şu dünyadaki en soylu kişi,
vicdana gelendir.
Bütün dünya buna, ah bir inansa,
bir inansa; hayat bayram olsa!
İnsanlar ah, el ele tutuşsa,
sonsuza uzanılsa!...”
Şarkı böyle.
Aslına bakılırsa, doğada ve yaşamda bitiş yok; hiç bitmeyen, sürekli bir döngü var.
Bu döngüde yaz, kış ve de bahar var.
Hoyrat, kaçak, deli kışlar yaşansa da
yeşerecek olan, hep taze umutlar gibi yaşanacak yeni baharlar var.
Yeni yıl denilen şey, her neyse;
insan aklının ürünü takvimlere göredir ve zamanın sonradan bölümlenmesidir.
Güneşin, ayın ve dünyanın, birbiriyle olan ilişkilerindendir.
Yani her şey doğaya göre; doğa yasalarına göredir.
Dört mevsim-365 güne, 1 yıl anlamı yüklenir.
Bu böyle tekrar, tekrar edilir.
Her tekrarın ilk günü,
“yılbaşı” kabul edilir.
Yeni bir yılla başlamak, elbet yeni bir dönemeci aşmak gibidir.
Duygular, düşünceler yenidir.
Yaşanılanlara eski denilse de;
yaşanacaklar, taze ve yenidir.
Ne varsa bilinen eskiye dair,
atmadan ve de unutmadan; yeni yeni adımlar ataraktan; varsa ve yaşıyorsa eğer insan, iyi-doğru-güzel ve yeniden yana, yeni şeyler de söylemelidir!
Neyse, yine de merhaba, bu ilk günden yeni yıla!
Laf olsa da torba dolmasa da!
Gidilecek yön-yol belli, ortada.
Doğa, yönünü hiç şaşırmamakta.
Tereddüde yer yok, olmamalı da.
Yelken açılmalı yeni yılda yeniden, uzakta gibi görünen yeni ufuklara!
Sonu var elbet, boğuşup
çarpışmaların azgın dalgalarla.
Görünmekte kara!
Kötü ve makus talihi yenip de
yeşertip büyüterek umudu;
bir gün mutlaka!
Yaşamı bunca dar edenler, çürüyen diş, dökülen et, bir daha dönmemek üzere, yıkılıp gidecekler.
Bu güzelim memlekette elbet, dolaşacaktır elini kolunu sallayarak
hürriyet!
Buradan, Susurluk'tan okuyana, okumayanlara da hak, hukuk, adalet, huzur arayışında; yaşama sevinci ve coşku içinde umut, kararlılık ve cesaretle, mücadele, mücadele...
Bu bilinç ve de bu inançla, bu düşünce ve bu duygularla, yeniden yeniden herkese, her birinize iyi-güzel yıllara!
Her şey çok güzel olsun!
Bana gelince;
aynı çaba, yürek
ve aynı heyecan ile;
"Öyle bir yerindeyim yaşamın; kendim için değilmiş, bunu çoktan anladım!
Dünya beni de bıraktığında,
yazamadıklarım benimle gider; lakin sizindir bütün yazdıklarım!"
Sevgiler...
